
Captopril-EGIS
12,5 mg, 25 mg, 50 mg, 100 mg, tabletki
Captoprilum
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Substancją czynną leku Captopril-EGIS jest kaptopryl, który hamuje enzym przekształcający angiotensynę I w angiotensynę II, substancję o silnych właściwościach naczyniozwężających (tzw. inhibitor konwertazy angiotensyny, inaczej - inhibitor ACE).
Lek jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca z osłabieniem czynności skurczowej komór, w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i, jeśli jest to właściwe, z glikozydami naparstnicy i lekami beta-adrenolitycznymi.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.
Należy poinformować lekarza jeśli pacjent przyjmuje:
Kaptopryl może powodować fałszywie dodatni wynik testu na obecność acetonu w moczu.
Lek może być podawany przed, podczas i po posiłku.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Nie zaleca się stosowania leku Captopril-EGIS w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz w czasie karmienia piersią.
Kaptopryl, szczególnie na początku leczenia lub podczas zmiany dawki oraz w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu może wywierać niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, takich jak zawroty głowy lub zmęczenie, należy skontaktować się z lekarzem.
Lek zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Captopril-EGIS należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawkę leku lekarz określi indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Zalecana, maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg na dobę.
Zalecana dawka początkowa wynosi 25-50 mg na dobę, w dwóch dawkach podzielonych. Lekarz może być stopniowo zwiększać dawkę, w odstępach co najmniej dwutygodniowych, do dawki 100-150 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych, aby osiągnąć docelowe ciśnienie krwi. Kaptopryl może być stosowany w monoterapii lub z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza z tiazydowymi lekami moczopędnymi. Podawanie kaptoprylu raz na dobę może być właściwe w przypadku leczenia skojarzonego z preparatami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak tiazydowe leki moczopędne.
U pacjentów z dużą aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron (zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa, nadciśnienie naczyniowo - nerkowe, niewyrównana niewydolność serca) lekarz rozpocznie leczenie od dawki pojedynczej wynoszącej 6,25 mg lub 12,5 mg i będzie je ściśle nadzorować. Następnie lekarz zaleci stosowanie takiej dawki 2 razy na dobę. Lekarz może dawkę stopniowo zwiększać do 50 mg na dobę, w jednej lub dwóch dawkach podzielonych, a w razie konieczności do 100 mg w jednej lub dwóch dawkach podzielonych.
Leczenie niewydolności serca kaptoprylem zostanie rozpoczęte pod ścisłym nadzorem lekarza.
Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 6,25 mg - 12,5 mg dwa lub trzy razy na dobę. Lekarz zaleci zwiększanie dawki do dawki podtrzymującej (75 mg - 150 mg na dobę) w zależności od reakcji pacjenta, stanu klinicznego i tolerancji leku, do dawki maksymalnej wynoszącej 150 mg na dobę w dawkach podzielonych. Lekarz zaleci stopniowe zwiększanie dawki, w odstępach co najmniej 2 tygodniowych, aby ocenić reakcję pacjenta.
Ponieważ kaptopryl jest wydalany głównie przez nerki, lekarz zmniejszy dawkę lub wydłuży przerwę między dawkami u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jeżeli konieczne jest jednoczesne podawanie leków moczopędnych, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lekarz może zalecić stosowanie diuretyków pętlowych (na przykład furosemidu) zamiast tiazydowych leków moczopędnych.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz zaleci mniejsze dawki leku w zależności od stopnia niewydolności nerek (klirensu kreatyniny).
Tak jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, u pacjentów w podeszłym wieku z możliwym osłabieniem czynności nerek i zaburzeniami dotyczącymi innych narządów, lekarz rozważy rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki początkowej (6,25 mg 2 razy na dobę).
Lekarz dostosuje dawkę w zależności od uzyskiwanych wartości ciśnienia tętniczego, zalecając najmniejszą skuteczną dawkę.
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kaptoprylu nie zostało w pełni ocenione. Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży zostanie rozpoczęte pod ścisłym nadzorem lekarza. Dawka początkowa wynosi 0,3 mg/kg mc. W przypadku pacjentów wymagających szczególnych środków ostrożności (dzieci z zaburzeniami czynności nerek, wcześniaki, noworodki i niemowlęta, ponieważ ich czynność nerek jest inna niż u dzieci starszych i dorosłych) lekarz zaleci stosowanie dawki początkowej wynoszącej 0,15 mg/kg mc. Zazwyczaj kaptopryl jest podawany dzieciom 3 razy na dobę, ale dawkę i odstęp między dawkami lekarz określi indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta.
W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza.
W przypadku zażycia przez pacjenta zbyt dużej dawki leku Captopril-EGIS lub w przypadku zażycia jakiejkolwiek ilości leku przez dziecko należy natychmiast zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą tę ulotkę i pozostałe tabletki, aby pokazać je lekarzowi.
Objawy przedawkowania: ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs, osłupienie, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe i niewydolność nerek.
Kaptopryl może być usunięty z organizmu przez hemodializę.
Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Jak każdy lek, lek Captopril-EGIS może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów niepożądanych, należy lek Captopril-EGIS niezwłocznie odstawić i skontaktować się z lekarzem:
Zaburzenia snu, zaburzenia smaku, zawroty głowy, suchy, uporczywy kaszel i duszność, nudności, wymioty, podrażnienie błony śluzowej żołądka, bóle brzucha, biegunka, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd z wysypką lub bez wysypki, wysypka i łysienie.
Tachykardia (szybka czynność serca) lub tachyarytmia, dławica piersiowa, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zespół Raynauda, nagłe zaczerwienienie, bladość, obrzęk naczynioruchowy, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, złe samopoczucie.
Anoreksja, senność, bóle głowy i parestezje (uczucie kłucia, mrowienia), zapalenie jamy ustnej/owrzodzenia aftowe, zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek, wielomocz, skąpomocz, zwiększenie częstości oddawania moczu.
Neutropenia/agranulocytoza (zmniejszenie ilości/brak pewnego typu krwinek białych), pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich krwinek) - szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niedokrwistość (w tym niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna), małopłytkowość, powiększenie węzłów chłonnych, eozynofilia, zaburzenia autoimmunologiczne i (lub) dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych, hiperkaliemia (zwiększone stężenie potasu), hipoglikemia (zmniejszone stężenie cukru w surowicy), splątanie, depresja, incydenty naczyniowo-mózgowe, w tym udar, omdlenie, niewyraźne widzenie, zatrzymanie czynności serca, wstrząs kardiogenny, skurcz oskrzeli, nieżyt błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie języka, wrzód trawienny, zapalenie trzustki, zaburzenia czynności wątroby i zastój żółci (w tym żółtaczka), zapalenie wątroby w tym martwica, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny, pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło, erytrodermia, zmiany skórne podobne do pęcherzycy i złuszczające zapalenie skóry, bóle mięśni, bóle stawów, zespół nerczycowy, impotencja, ginekomastia, gorączka, zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (białkomocz, eozynofilia, zwiększenie stężenia potasu w surowicy, zmniejszenie stężenia sodu w surowicy, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny i bilirubiny w surowicy, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie wartości hematoktytu, zmniejszenie ilości leukocytów i płytek krwi, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych, przyspieszone OB.).
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Lek przechowywać w temperaturze poniżej 25oC, chronić od światła.
Nie stosować leku Captopril-EGIS po upływie terminu ważności (miesiąc i rok) zamieszczonego na pudełku tekturowym po określeniu "Termin ważności". Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Każda tabletka zawiera jako substancję czynną 12,5 mg, 25 mg, 50 mg lub 100 mg kaptoprylu.
Inne składniki leku to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, uwodorniony olej rycynowy, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
Tabletki są dostępne w blistrach PVC/PVdC/Aluminium w tekturowym pudełku.
Captopril-EGIS 12,5 mg: opakowanie zawiera 30 lub 90 tabletek.
Captopril-EGIS 25 mg: opakowanie zawiera 30, 60 lub 90 tabletek
Captopril-EGIS 50 mg: opakowanie zawiera 30 lub 90 tabletek
Captopril-EGIS 100 mg: opakowanie zawiera 30 tabletek
EGIS PHARMACEUTICALS PLC.
1106 Budapeszt, Keresztúri út 30-38.
WĘGRY
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawicielstwa Podmiotu odpowiedzialnego w Polsce:
Nazwa: EGIS Polska Sp. Z o.o.
Adres: ul. Powązkowska 44 C
01-797 Warszawa
Numer telefonu: +48 22 326 04 00