Onkologia

Milurit (Allopurinolum)

100 mg, tabletki
300 mg, tabletki
 

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.
  • Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
  • Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.
 
 

Spis treści ulotki

  1. Co to jest lek Milurit i w jakim celu się go stosuje
  2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Milurit
  3. Jak stosować lek Milurit
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać lek Milurit
  6. Zawartość opakowania i inne informacje
     

1. CO TO JEST LEK MILURIT I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Tabletki Milurit zawierają substancję leczniczą zwaną allopurynolem. Jej działanie polega na spowalnianiu tempa niektórych reakcji chemicznych w organizmie.   

Milurit jest stosowany:

  •  w celu zapobiegania dnie moczanowej. Jest to choroba, w której organizm wytwarza za dużo substancji zwanej “kwasem moczowym”. Kwas moczowy odkłada się w postaci kryształów w stawach i ścięgnach. Kryształy te powodują rekcje zapalne. Zapalenie sprawia, że skóra wokół stawu staje się obrzęknięta, tkliwa i bolesna po lekkim dotknięciu. Można też stwierdzić występowanie silnego bólu podczas wykonywania ruchów w stawie.
  • w celu zapobiegania innym chorobom związanym z odkładaniem się kwasu moczowego w organizmie. Należy do nich kamica nerkowa i niektóre inne choroby nerek oraz sytuacje, kiedy pacjent otrzymuje leczenie z powodu nowotworu lub ma zaburzenia czynności niektórych enzymów.
 

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU MILURIT

Kiedy nie stosować leku Milurit

  • Jeśli pacjent ma uczulenie na allopurynol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Milurit należy omówić to z lekarzem.

Szczególna ostrożność i ścisła kontrola lekarska może być konieczna:

  • jeśli pacjent ma chorobę wątroby lub nerek. Lekarz może zalecić przyjmowanie mniejszej dawki lub przyjmowanie leku rzadziej niż codziennie. Będzie też dokładniej obserwował pacjenta.
  • Jeśli pacjent ma chorobę serca lub wysokie ciśnienie tętnicze.
  • Jeśli aktualnie występuje napad dny.
  • Jeśli pacjent lub jego bliski krewny ma hemochromatozę (rzadko występująca choroba cechująca się nieprawidłowo dużym wchłanianiem żelaza z przewodu pokarmowego, co prowadzi do nadmiernego magazynowania żelaza, szczególnie w wątrobie).

W razie wątpliwości, czy ma miejsce któraś z powyższych sytuacji, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą.

Zgłaszano występowanie nasilonych wysypek skórnych (zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) podczas stosowania allopurynolu. Często wysypka może obejmować owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i spojówek (zaczerwienienie i obrzęk oczu). Te potencjalnie zagrażające życiu ciężkie wysypki skórne są często poprzedzane objawami grypopodobnymi, gorączką, bólem głowy, bólami całego ciała. Wysypka może postępować przekształcając się w uogólnione pęcherze i złuszczanie skóry. Takie ciężkie reakcje skórne mogą występować częściej u osób populacji chińskiej oraz pochodzenia tajskiego i u pacjentów z przewlekłym zaburzeniem czynności nerek. 

W razie wystąpienia wysypki lub objawów skórnych należy przerwać stosowanie leku Milurit, zasięgnąć pilnie porady lekarza i poinformować go o przyjmowaniu tego leku. Jeśli podczas stosowania leku Milurit u pacjenta wystapią ciężkie wysypki skórne, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia lekiem Milurit.

We wczesnym okresie leczenia lekiem Milurit można spodziewać się ostrego ataku dnawego zapalenia stawów. Dlatego lekarz może zalecić profilaktyczne stosowanie odpowiedniego leku przeciwzapalnego lub kolchicyny przez co najmniej miesiąc.

W celu monitorowania bezpieczeństwa i skuteczności leczenia lekiem Milurit lekarz może zlecić wykonanie jednego lub więcej badań laboratoryjnych. Należy te badania wykonać i okazać ich wyniki lekarzowi.

Odkładanie się złogów ksantynowych

W stanach, w których występuje znaczne zwiększenie wytwarzania moczanów (np. w chorobach nowotworowych i podczas ich leczenia, w zespole Lesch-Nyhana) całkowite stężenie ksantyny w moczu może, w rzadkich przypadkach, zwiększyć się na tyle, by spowodować odkładanie się złogów ksantynowych w drogach moczowych. Ryzyko to można zminimalizować zapewniając właściwe nawodnienie pacjenta w celu uzyskania optymalnego rozcieńczenia moczu.

Dzieci i młodzież

Dzieci i młodzież poniżej 15 lat nie powinni stosować leku Milurit z wyjątkiem przypadków choroby nowotworowej lub leczenia zaburzeń czynności niektórych enzymów.

Lek Milurit a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

  • kwas acetylosalicylowy
  • teofilina, stosowana w razie problemów z oddychaniem
  • leki stosowane w leczeniu drgawek (padaczki) (fenytoina)
  • antybiotyki (ampicylina, amoksycylina)
  • didanozyna, stosowana w leczeniu zakażenia wirusem HIV
  • widarabina, stosowana w leczeniu zakażeń wirusowych
  • leki stosowane w chorobie nowotworowej (np. cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, mechloroetamina)
  • leki stosowane w celu osłabienia odpowiedzi immunologicznej (leki immunosupresyjne), takie jak cyklosporyna, azatiopryna
  • leki stosowane w leczeniu cukrzycy (chlorpropamid)
  • leki stosowane w leczeniu chorób serca lub wysokiego ciśnienia tętniczego, takie jak ‘inhibitory ACE’ lub leki moczopędne (diuretyki, szczególnie diuretyki tiazydowe)
  • leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi (antykoagulanty), takie jak warfaryna i acenokumarol 
  • inne leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd).

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich innych lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków sprzedawanych bez recepty, w tym leków ziołowych. Jest to konieczne, ponieważ Milurit może wpływać na działanie innych leków. Również inne leki mogą wpływać na działanie leku Milurit.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być  w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania leku Milurit podczas ciąży nie jest wystarczająco udokumentowane.
Milurit może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a sama choroba niesie za sobą ryzyko dla matki lub nienarodzonego dziecka.

Karmienie piersią

Milurit przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Ze względu na brak odpowiednich danych dotyczących bezpieczeństwa nie jest zalecane stosowanie leku Milurit u kobiet karmiących piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Może wystąpić senność, zawroty głowy lub zaburzenia koordynacji. Jeśli takie objawy wystąpią, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Lek Milurit 100 mg zawiera 50 mg laktozy.

Jeżeli lekarz poinformował pacjenta o nietolerancji niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

3. JAK STOSOWAĆ LEK MILURIT

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami  lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Milurit należy przyjmować raz na dobę po posiłku, Jeśli dawka dobowa przekracza 300 mg, i wystąpią objawy nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego, lek można podawać w dawkach podzielonych. 

Dawkowanie zawsze powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza. 

Zalecane dawki

Dorośli

Zalecana dawka początkowa wynosi 100 mg raz na dobę. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, jeśli stężenie moczanów w surowicy w odpowiedzi na lek jest niezadowalające.

Zalecane dawki podtrzymujące wynoszą:

100 do 200 mg na dobę w stanach łagodnych, 300 do 600 mg na dobę w stanach o umiarkowanym nasileniu i 700 do 900 mg na dobę w stanach ciężkich.

Jeśli potrzebne jest ustalenie dawki w mg/kg wagi ciała, należy stosować dawkę 2 do 10 mg/kg masy ciała/dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (poniżej 15 lat)

U dzieci w wieku poniżej 15 lat lek Milurit stosuje się w dawkach 10 do 20 mg/kg masy ciała na dobę, do maksymalnej dawki 400 mg na dobę. Stosowanie leku u dzieci jest rzadko wskazane, z wyjątkiem chorób nowotworowych (szczególnie białaczki) i niektórych zaburzeń enzymatycznych.

Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

Lekarz zaleci najmniejszą dawkę leku Milurit, jaka będzie najlepiej kontrolować objawy.

Jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką chorobę nerek

  • pacjent może otrzymać zalecenie, aby przyjmować  dawkę mniejszą niż 100 mg każdego dnia
  • lub otrzymać zalecenie, aby przyjmować dawkę 100 mg w odstępach czasu dłuższych niż raz na dobę

Jeśli pacjent jest dializowany 2 lub 3 razy w tygodniu, lekarz może zalecić dawkę 300 lub 400 mg do przyjmowania bezpośrednio po dializie.

W przypadku choroby nerek lekarz może kontrolować czynność nerek, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki moczopędne (diuretyki, szczególnie diuretyki tiazydowe).

Jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę wątroby

Lekarz może zalecić przyjmowanie mniejszych dawek. Konieczne mogą być okresowe badania czynności wątroby, szczególnie na początku leczenia.

Leczenie stanów przebiegających ze zwiększonym obrotem moczanów (np. choroby nowotworowe, zaburzenia czynności niektórych enzymów)

Zaleca się, aby przed rozpoczęciem terapii cytotoksycznej wyrównać zwiększone stężenie kwasu moczowego. Ważne jest zapewnienie odpowiedniej podaży płynów. 

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Milurit

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Milurit, należy skonsultować się z lekarzem lub natychmiast zgłosić się do szpitalnego oddziału ratunkowego. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku. 

Do najczęstszych objawów przedawkowania należą nudności, wymioty, biegunka. Do czasu udzielenia pomocy przez lekarza należy zapewnić dużą podaż płynów.

Pominięcie zastosowania dawki leku Milurit

W razie pominięcia przyjęcia dawki leku należy ją przyjąć jak najszybciej po uświadomieniu sobie tego faktu. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę. Nie należy stosować  dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerywanie stosowania leku Milurit

Długość okresu leczenia jest ustalana przez lekarza.

Nie należy przerywać przyjmowania leku Milurit bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, o ile nie występują reakcje alergiczne lub inne ciężkie objawy niepożądane (patrz punkt 4.)

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

 

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane, związane ze stosowaniem produktu leczniczego Milurit, występują rzadko w populacji leczonych pacjentów i w większości przypadków mają niewielkie nasilenie. Częstość występowania działań niepożądanych zwiększa się w przypadkach współistniejącej choroby nerek i (lub) wątroby.

Opisywano przypadki potencjalnie zagrażającej wysypki skórnej (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) (patrz punkt 2.)

Reakcje alergiczne

Objawami mogą być:

  • wysypka skórna, złuszczanie się skóry, owrzodzenie warg i jamy ustnej
  • obrzęk twarzy, rąk, ust, języka lub gardła
  • trudności w połykaniu lub oddychaniu
  • do bardzo rzadkich objawów należą: nagły świszczący oddech, kołatanie serca lub ucisk w klatce piersiowej i zapaść

Jeśli w czasie przyjmowania leku Milurit wystąpi reakcja alergiczna lub którekolwiek z poniższych objawów, należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Często (mogą występować do 1 na 10 osób):

  • Wysypka

Niezbyt często (mogą występować do 1 na 100 osób):

  • nudności, wymioty i biegunka
  • podwyższenie wyników badań czynności wątroby .

Rzadko (mogą występować do 1 na 1000 osób):

  • bóle stawów lub bolesne obrzmienie w okolicach pachwin, pach lub szyi
  • żółtaczka (zażółcenie skóry i białkówek oczu)
  • zaburzenia wątroby lub nerek
  • gorączka i dreszcze, bóle głowy, bóle mięśni (objawy grypopodobne) i ogólnie złe samopoczucie
  • zmiany skórne, na przykład owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i zapalenie spojówek (czerwone i opuchnięte oczy), rozlane pęcherze lub łuszczenie się skóry
  • ciężkie reakcje nadwrażliwości z gorączką, wysypką skórną, bólami stawów i nieprawidłowymi wynikami badań krwi i badań czynności wątroby (mogą to być objawy wielonarządowej nadwrażliwości)

Bardzo rzadko (mogą występować do 1 na 10000 osób):

  • tabletki Milurit mogą wpływać na poszczególne składniki krwi lub układ limfatyczny.  Objawami mogą być: bladość, zapalenie jamy ustnej, łatwiejsze niż zwykle powstawanie siniaków, krwawienie z warg,  oczu, jamy ustnej lub narządów płciowych, ból gardła lub inne objawy zakażenia. Objawy te występują zwykle u osób z chorobami wątroby lub nerek.
  • wysoka temperatura
  • krew w moczu, niewydolność nerek
  • wymioty krwią
  • duże stężenie tłuszczów we krwi
  • ogólne złe samopoczucie
  • osłabienie, drętwienie dłoni lub stóp, brak równowagi, mrowienie, niezdolność do ruchów mięśni (porażenie) lub utrata świadomości
  • bóle głowy, zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia
  • ból w klatce piersiowej, wysokie ciśnienie tętnicze lub wolne tętno
  • niepłodność u mężczyzn lub niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji
  • powiększenie piersi u mężczyzn i kobiet
  • zmiana rytmu wypróżnień, obecność tłuszczu w kale
  • zaburzenia smaku
  • zaćma (zmętnienie soczewki oka)
  • wypadanie lub zmiana koloru włosów
  • drgawki
  • depresja
  • zatrzymanie płynów prowadzące do obrzęków, szczególnie wokół kostek
  • wzmożone pragnienie, zmęczenie, utrata wagi ciała (mogą to być objawy cukrzycy). Lekarz może zalecić badanie stężenia cukru we krwi, aby ustalić czy taka jest przyczyna.
  • czyraki (czyraczność, niewielkie tkliwe czerwone guzki na skórze)
  • bóle mięśni

Częstość nieznana (nie można określić częstości występowania na podstawie dostępnych danych ):

  • bóle brzucha
  • powstawanie kamieni w drogach moczowych, objawami mogą być: krew w moczu oraz ból brzucha, boku lub pachwiny

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli  wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane  niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

ul. Al. Jerozolimskie 181C

PL - 02 222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl..

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

 

5. Jak przechowywać lek Milurit

Lek należy przechowywać  w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (miesiąc, rok) zamieszczonego na pudełku tekturowym po: „termin ważności”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

 

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Milurit

Substancją czynną leku jest allopurynol.

Tabletki 100 mg: każda tabletka zawiera 100 mg allopurynolu

Tabletki 300 mg: każda tabletka zawiera 300 mg allopurynolu

Pozostałe składniki to:

Tabletki 100 mg: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, powidon K-25, talk, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A).

Tabletki 300 mg: mikrokrystaliczna celuloza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), żelatyna, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Milurit i co zawiera opakowanie

Wygląd:

Tabletki 100 mg: białe lub szarawe tabletki, bez zapachu, okrągłe, płaskie, o niezaokrąglonych brzegach, z wygrawerowanym napisem „E 351” na jednej stronie i linią podziału na drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Tabletki 300 mg:

Białe lub szarawe tabletki, bez zapachu, okrągłe, płaskie, o niezaokrąglonych brzegach, z wygrawerowanym napisem „E 352” na jednej stronie i linią podziału na drugiej stronie.

Opakowanie

Tabletki 100 mg
50 tabletek w butelce z barwnego szkła z zakrętką PE w tekturowym pudełku.
Tabletki 300 mg
30 lub 100 tabletek w butelce z barwnego szkła z zakrętką PE w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

PROTERAPIA Spółka z o.o.
ul. 17 Stycznia 45 D
02-146 Warszawa

Wytwórca

EGIS PHARMACEUTICALS PLC.
Mátyás király u. 65
9900 Körmend
Węgry

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawicielstwa Podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.

Nazwa: EGIS Polska Sp. z o.o.
ul. 17 Stycznia 45 D
02-146 Warszawa
Telefon: +48 22 417 92 00

 
Data opracowania ulotki:
5.11.2015